دکتر مسعود کثیری

پزشک عمومی


چهارشنبه سوری

یک سوال به بهانه چهارشنبه سوری

چهارشنبه سوری از کجا آمده است؟ گروهی، آن را سال روز اثبات بی گناهی و به سلامت گذشتن سیاوش از میان آتش می دانند و معتقدند از آن پس ایرانیان، فاصله بین سه شنبه تا جمعه آخر سال را گرامی داشته و جشن گرفتند. برخی دیگر مانند استاد پورداوود، آن را نماد استقبال ایرانیان از نوروز، در پنج روز آخر سال دانسته و معتقدند که پس از ورود اسلام به ایران، به دلایلی این جشن، به روز چهارشنبه افتاد. برخی دیگر، آتش افروزی چهارشنبه آخر سال را به شروع قیام مختار نسبت دادهو معتقدند در چنین شبی، طرفدارانش، به عنوان نماد قیام، بر بام آتش افروختند. برخی دیگر آن را نماد بلا گردانی و دور کردن شیاطین از جسم و روح خود دانسته و رسومی همچون کوزه شکنی، پخش آجیل و شیرینی، فال گوشی و گره گشایی، قاشق زنی و شال انداختن را که هر کدام نمادی از آرزو های خوب است، گواه حرف خود می دانند.

اما با نزدیک شدن چهارشنبه آخر سال، بازار فروش انواع مواد آتش زا، گرم است. مسئولین آتش نشانی نگران بروز حادثه، مسئولین بهداشت و درمان، نگران ایجاد صدمه، نیروی انتظامی در صدد حفظ نظم و آرامش و برخی از عوامل رسانه ای، همچون روزنامه ها و صدا و سیما، در صدد تشویق مردم به حفظ نظم و آرامش و خودداری از انجام کارهای خطرناک هستند. در این میان عوامل فرهنگی هم بیکار نبوده و نظراتی را بیان کرده اند که یکی از جالبترین آن ها را از قلم یکی از هموطنان زرتشتی خواندم. او معتقد است، آتش تقدس دارد و لذا پریدن و حرکت از روی آن، نوعی بی احترامی محسوب شده و بنا به همین استدلال، نتیجه گرفته بود که مراسم چهارشنبه سوری، سنت ایرانیان قدیم نیست.

بنده قصد ندارم در این نوشتار، مانند دیگران وارد این میدان شده، با یک سری حرف های کلیشه ایی، در جهت اثبات و یا رد این سنت بکوشم، بلکه اظهار نظر این هموطن عزیز باعث شد تا به تامل فرو رفته و با خود فکر کنم که چون در میان مواهب خداوند، هیچ آفریده ای مقدس تر از دیگری نیست، لذا شاید برداشت تقدس گونه از باد، آتش، خاک و آب، که نمادی از تمامی اجزای دستگاه آفرینش هستند، تا این حد سطحی نبوده و مفاهیم عمیق تری داشته باشد. از سوی دیگر، با توجه به نظر قدما که معتقدند همه ارکان طبیعت از عناصر چهارگانه ساخته شده، لذا حرکت هر جسمی از روی جسم دیگر، مثل وزش باد از روی دریا و یا جاری شدن آب بر روی زمین و... نوعی گناه محسوب شده و لذا همه مردم و کارگاه آفرینش، مدام در حال گناه کاری هستند. در چنین صورتی، زندگی در جهانی که جاندار و جماد و نباتش مدام در حال گناه کاری هستند، قرین افتخار است؟




آدرس مطب :
تلفن : -

نظرات کاربران درباره این مطلب :

برای متن پیام فقط از حروف فارسی استفاده کنید .
این فرم صرفا جهت دریافت نظرات ، پیشنهادات و انتقادات کاربران در مورد مطلب فوق میباشد .
به سوالات پزشکی در این بخش پاسخ داده نمیشود .
از ارسال پیام های تبلیغاتی در این بخش خودداری نمایید .
حداکثر طول مجاز برای متن پیام 500 کاراکتر است .
نام و فامیل :
تلفن :
ایمیل :
متن پیـام :
صفحه اصلیبیوگرافیکتاب های منمقالات منکارهای پژوهشی دانشجویانگاه نوشته هااسناد تاریخ پزشکیدوره کارشناسی ارشد– گراصفحه شخصی پویاپیامهای کاربرانسوالات پزشکیسایتهای دیگر